کلینیک آرمان حیات با 20 سال تجربه...با بکارگیری انواع روشهای سم زدایی سرپایی و بستری وبکارگیری کادر مجرب روانشناسی و مددکاری  صدها بیمار را به خود,خانواده و جامعه  باز گردانده ایم لذا با تجربه دودهه فعالیت امیدواریم قدمی هرچند کوچک در انجام رسالت خود برداریم

صفحه‌ی اصلی

کارت دیجیتال

اینستاگرام

درمان و مشاوره

مواد اعتیاد آور

نوروفیدبک

مقالات

گالری

درباره ما

تماس با ما

چگونه بهترین مرکز تخصصی درمان را انتخاب کنیم؟

هدف ما از درمان افزایش کیفیت زندگی بیمار می باشد

ثبت نام

قرار گرفتن کودک در معرض متادون یا بوپرنورفین در دوران بارداری و نتایج طولانی مدت آن

 

مقدمه

هدف از این پژوهش، ترکیب متاآنالیز چندین پیامد طولانی مدت در کودکانی است که قبل از تولد، از طریق درمان نگهدارنده مواد افیونی مادران خود در معرض متادون یا بوپرنورفین بوده اند OMT)). همچنین یک بررسی سیستماتیک از نتایج مشابه در حیوانات آزمایشگاهی نیز در این پژوهش انجام می­ شود.

برای این پژوهش بانک های اطلاعاتیِ Medline ،Embase ،Web of Science ،CINAHL ،Cochrane و Epistemonikos از تاریخ ۳۰ آگوست ۲۰۱۸ جستجو شدند. برای متاآنالیز، مطالعات بالینی اندازه گیری اثرات بر روی نتایج شناختی، رفتاری یا بینایی در کودکان ۳ ماهه یا بزرگتری که قبل از تولد در معرض OMT قرار گرفته بوده­ اند و گروه کنترل استفاده شدند. مطالعات تجربی حیوانی که به طور مشابه در معرض این موارد بوده ­اند و نتایج آنها نیز در یک بررسی سیستماتیک گنجانده شدند. سه نویسنده به طور مستقل متون را بررسی کامل کرده و داده ها را استخراج کردند. یک نویسنده نیز متاآنالیزها را انجام داد. 

پیش زمینه

درمان نگهدارنده مواد افیونی (OMT) درمان پیشنهادی برای افراد دارای اعتیاد به مواد افیونی، از جمله برای زنان باردار است، زیرا مزایای قابل توجهی برای مادر دارد. با این حال، اکثر نوزادان علائم سندروم پرهیز در نوزاد NAS)) را نشان می دهند و نسبت به کودکان که چنین شرایطی ندارند، زودتر و کوچکتر از سن حاملگی به دنیا می آیند. همچنین تعداد زیادی از مطالعات نشان دهنده نتایج منفی دراز مدت در کودکان است، مانند افزایش خطر نقص بینایی، کاهش مهارت های حرکتی ظریف، مشکلات تنظیم رفتاری و عاطفی، و کاهش احتمالی ظرفیت شناختی.

با این حال، یافته ها در میان مطالعات مختلف متفاوت است، که عمدتا به دلیل تعداد کم شرکت کنندگان و عوامل خطرزای متعدد مرتبط با آن است و نتیجه گیری را دشوار می کند. پر کردن این خلاء دانشی، نیاز به مطالعات بیشتر و همچنین بررسی سیستماتیک و متاآنالیز داده­های موجود دارد.

در طول دهه گذشته، مقالات زیادی درباره پیامدها در بین کودکانی که قبل از تولد در معرض مواد افیونی بوده­اند یا با پرهیز نوزادی متولد شده­ اند منتشر شده ­اند. اما بیشتر این کارها بر روی درمان مادران یا اثرات داخل رحمی و نوزادی متمرکز شده­اند، و یا از روش­ های ساختارنیافته یا غیرقابل تکرار استفاده کرده اند.

وقتی صحبت از نتیجه طولانی مدتِ قرار گرفتن در معرض OMT قبل از تولد می شود، فقط یک بررسی وجود دارد. این کار، که شامل مطالعات بالینی و تجربی حیوانی بود، نتیجه می گیرد که "شواهد متناقضی وجود دارد که آیا متادون و بوپرنورفین قبل از تولد می توانند منجر به پیامدهای رشدی نامطلوب شوند یا نه". 

از پنج مطالعه متاآنالیز منتشر شده در این زمینه، یكی از آنها بر تفاوت در نتایج كوتاه مدتِ پس از متادون در مقایسه با درمان بوپرنورفین متمركز شده است و اثرات مرتبط به كودكانی كه در معرض آن نبوده اند را مورد بررسی قرار نداده است. دیگری پیامدهای عصبی رفتاری را در کودکان متولد شده از مادرانی که در دوران بارداری از مواد افیونی استفاده کرده اند گزارش کرده است، اما فقط شامل پنج مطالعه بوده و با اشتباهات روش شناختی قابل توجهی همراه بوده که نتایج را تحت تأثیر قرار داده است. یک مطالعه جدیدتر، رشد عصبی را پس از قرار گرفتن در معرض متادون قبل از تولد بررسی کرده است. با این حال، تجزیه و تحلیل فقط به هشت مطالعه و فقط با یک اندازه گیری شناختی در سن دو سالگی محدود بوده است. در دو مورد از آخرین متاآنالیزها هیچ تفاوتی بین کودکان متولد شده از مادران در درمان OMT و کودکان متولد شده از مادران دارای اعتیاد به مواد افیونی که در OMT نبودند، قائل نشده است.

بنابراین، با توجه به اطلاعات ما، هیچ مطالعه جامع فرا تحلیلی از پیامدهای رشدی طولانی مدت در کودکان متولد شده از مادران در درمان OMT وجود ندارد. همچنین از آنجا که OMT معمولاً علاوه بر عواقب خودِ مواد مخدر با عوامل خطرناک متعددی همراه است، آشکار کردن رابطه علیتی بین قرار گرفتن در معرض متادون یا بوپرنورفین قبل از تولد و اثرات بعدی در مطالعات بالینی دشوار است.

بررسی دقیق و علمی چنین روابطی نیاز به مطالعات تجربی دارد، که به دلیل ملاحظات اخلاقی نمی تواند بر روی زنان باردار انجام شود. بنابراین در پژوهش حاضر، ما متاآنالیز نتایج بلندمدتِ شناختی، روانی- حرکتی، رفتاری، توجهی، اجرایی و بصری در کودکانی که از طریق درمان OMT مادران خود قبل از تولد در معرض متادون یا بوپرنورفین بوده اند را با یک مرور سیستماتیک از نتایج مشابه در حیوانات آزمایشگاهی ترکیب کردیم که در طی رشد اولیه تحت شرایط کنترل شده در معرض این داروها قرار گرفته بودند.

علیرغم توصیه به استفاده از درمان OMT در دوران بارداری، در مورد چگونگی وضع کودکان خلاءهای اطلاعاتی زیادی وجود دارد. برای ارائه اطلاعات در مورد چالش هایی که کودکانِ در معرض OMT ممکن است تجربه کنند و در مورد نقش علی احتمالی قرار گرفتن در معرض متادون یا بوپرنورفین قبل از زایمان بر اثرات بعدی، مطالعه حاضر شامل متاآنالیز نتایج طولانی مدت در کودکان متولد شده از مادرانِ تحت درمان OMT و یک بررسی سیستماتیک داده های مربوط به حیوانات آزمایشگاهی است.

متاآنالیز کل نتایج جمع شده، تفاوت کمی (ES = 0.49) اما از نظر آماری معنی دار و احتمالا از نظر بالینی قابل توجهی را بین کودکان متولد شده از مادران تحت درمان OMT و کودکان مادرانی که در دوران بارداری از مواد افیونی استفاده نکرده اند، نشان داد. عدم تفاوت بین نتایج فردی نشان می دهد که اثرات، به جای مرتبط بودن با عملکردهای خاص بیشتر عمومی هستند. بنابراین، فرزندان متولد شده از مادران تحت درمان OMT نسبت به کودکانی که در معرض نبوده اند، به طور متوسط دارای توانایی های شناختی ضعیف تر، عملکرد روانی-حرکتی و حرکتی ضعیف تر، مشکلات رفتاری بیشتر، عملکرد اجرایی و توجه ضعیف تر و مشکلات بینایی بیشتری هستند.

این امر همچنین مطابق با یافته های مطالعات قبلی درباره کودکانی است که قبل از تولد در معرض مواد افیونی بوده اند. با این حال به نظر می رسد که وضعیت آنها نسبت به کودکانی که از مادران مصرف کننده مواد افیونی یا هروئین که تحت درمان نیستند متولد شده اند تا حدودی بهتر است. البته از آنجا که یافته های انسانی معمولاً با تعدادی از عوامل خطرزا که معمولاً با اعتیاد به مواد افیونی مرتبط هستند، مانند سیگار کشیدن و مصرف الکل مادران، غذای مصرفی مادران، استرس مادران و محیط مخرب مراقبت های پس از زایمان آنها گیج کننده می شوند، این احتمال وجود دارد که حداقل بخشی از اختلافات گروه به عوامل دیگری به جز قرار گرفتن در معرض مواد مخدر قبل از تولد مربوط باشد. 

بنابراین، نتیجه ضعیف تر برای کودکان متولد شده از مادرانِ تحت درمان OMT  نسبت به کودکان متولد شده از مادرانی که به مواد افیونی اعتیاد ندارند، به راحتی نمی تواند اینگونه تفسیر شود که فقط ناشی از درمانOMT  است.

برای رسیدگی به اینکه آیا ممکن است بین قرار گرفتن در معرض متادون یا بوپرنورفین قبل از زایمان و اثرات منفی بعدی آن رابطه مستقیمی وجود داشته باشد، ما همچنین  یک بررسی سیستماتیک از مطالعات مربوط به حیوانات را به این پژوهش اضافه کردیم. در مورد مطالعات بالینی نیز، تعداد مطالعات تجربی حیوانی کم است و یافته ها متفاوت هستند و بنابراین هیچ پاسخ مشخصی به ما نمی دهند.  با این حال، از آنجا که اثرات منفی در چندین نتیجه مشخص شدند، مطالعات حیوانی نشان می دهند که حداقل بخشی از اختلافات گروه ممکن است نتیجه مستقیم قرار گرفتن در معرض مواد مخدر قبل از تولد باشد.

 

خلاصه نتایج

کودکان متولد شده از مادران تحت درمان OMT در تعدادی از رفتارهای مختلف نتایج ضعیف تری نشان می دهند، همچنین آنها در مقایسه با کودکان متولد شده از افرادی که استفاده کننده نیستند اختلالات بینایی بیشتری از خود نشان می دهند. بنابراین، فرزندان متولد شده از مادران تحت درمان OMT نسبت به کودکانی که در معرض نبوده اند، به طور متوسط دارای توانایی های شناختی ضعیف تر، عملکرد روانی-حرکتی و حرکتی ضعیف تر، مشکلات رفتاری بیشتر، عملکرد اجرایی و توجه ضعیف تر و مشکلات بینایی بیشتری هستند. با این حال، سهم عوامل مختلف خطرزا را نمی توان اندازه گیری کرد.

نتایج مطالعات تجربی حیوانی نشان می دهد که ممکن است رابطه ای علی بین قرار گرفتن در معرض بوپرنورفین یا متادون قبل از تولد و اثرات منفی بعدی بر رفتار وجود داشته باشد. لازم به ذکر است که با توجه به کیفیت و تغییرات متدولوژیکی گسترده در مطالعات، یافته ها محدود هستند و بنابراین به مطالعات بیشتری نیاز است. همچنین از آنجا که مطالعات تجربی OMT در زنان باردار عملی نیست، بنابراین باید برای در نظر گرفتن پیچیدگی عوامل احتمالی خطرزا و عوامل محافظتی، مطالعات بالینی و مطالعات تجربی حیوانی زیادی انجام شوند که هم آینده نگرانه هستند و هم ماهرانه طراحی شده اند.

 

 

منبع: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0378378219306966

مترجم: مهسا سادات نواب صفی الدین، اردیبهشت ماه ۱۴۰۰