کلینیک آرمان حیات با 20 سال تجربه...با بکارگیری انواع روشهای سم زدایی سرپایی و بستری وبکارگیری کادر مجرب روانشناسی و مددکاری  صدها بیمار را به خود,خانواده و جامعه  باز گردانده ایم لذا با تجربه دودهه فعالیت امیدواریم قدمی هرچند کوچک در انجام رسالت خود برداریم

صفحه‌ی اصلی

کارت دیجیتال

اینستاگرام

درمان و مشاوره

مواد اعتیاد آور

نوروفیدبک

مقالات

گالری

درباره ما

تماس با ما

چگونه بهترین مرکز تخصصی درمان را انتخاب کنیم؟

هدف ما از درمان افزایش کیفیت زندگی بیمار می باشد

ثبت نام
بر اساس تعریف سازمان بهداشت جهانی، سلامت افراد یک جامعه نه‌تنها ابعاد جسمی را در برمی‌گیرد، بلکه بیش از همه ابعاد ذهنی و فکری شهروندان یک جامعه را شامل می‌شود. بر اساس تعریف این سازمان سلامت روانی در درون مفهوم کلی سلامت قرار دارد، و سلامت، یعنی توانایی کامل برای ایفای نقش‌های روانی و جسمی؛ سلامت به‌معنای نبود بیماری یا عقب‌ماندگی نیست. به‌گفته رئیس اورژانس اجتماعی 89‌ درصد از اطرافیان فرد معتاد به افسردگی دچارند. میزان افسردگی در میان اطرافیان فرد معتاد رابطه تنگاتنگی با مفهوم کلی سلامت دارد. در واقع 89‌درصد از اطرافیان فرد معتاد از مفهوم فوق‌‌الذکر سلامت بی‌بهره بوده و توانایی کامل برای ایفای نقش‌های روانی و جسمی خود را ندارند. در جامعه‌ای که بر اساس آمار رسمی دو ‌میلیون و 808‌هزار تن معتاد دارد و اغلب آنها نیز دارای خانواده هستند، تصور آمار 89‌درصدی افسردگی در خانواده‌های افراد معتاد بسیار ترسناک است.
درواقع جامعه با جمعیت انبوهی مواجه است که کاملا به نبود سلامت روحی در آنها ایمان دارد. دولت در سال‌‌های اخیر نگاهی پیشگیرانه نسبت به سلامت روحی و روانی افراد جامعه داشته است؛ نمود این رویکرد را در افزایش تعداد مراکز مشاوره، غربالگری سلامت روان، تلاش به‌منظور ایجاد پرونده سلامت و... مشاهده می‌کنیم. با توجه به وضعیت بسیار نامناسب بهداشت روان در میان خانواده‌های افراد معتاد لزوم توجه و رسیدگی به مشکلات روحی و روانی آنها احساس می‌شود. روانشناسان مداوم درباره اهمیت و تاثیرگذاری برگزاری دوره‌های مشاوره و روان‌درمانی برای فرد معتاد تاکید می‌کنند و شرکت او در این دوره‌‌ها را بخشی از فرایند درمان می‌دانند، اما سخنی از لزوم توجه به سلامت خانواده فرد معتاد به میان نمی‌آورند. اگر حمایت و امیدواری خانواده را بخشی از فرایند درمان فرد معتاد بدانیم، در صورتی که افراد خانواده دچار افسردگی باشند، فرد معتاد نیز از حمایت و مهربانی آنها بی‌بهره می‌ماند و شاید دوره‌های درمانی خود را نیمه‌کاره رها کند و به منجلاب اعتیاد برگردد.

لازمه یک خانواده سالم این است که پدر و مادر از سلامت روحی و روانی فرزندشان آگاهی داشته باشند و بدانند فرزندشان با چه کسانی رفت و آمد و مراوده دارند اما متاسفانه بسیاری از کودکانی که در خانواده های معتاد مجبور به درآمدزایی برای تامین مواد مخدر هستند، ناگزیر با انواع آسیب های اجتماعی روبه رو هستند که در شکل گیری شخصیت فرزند تاثیر دارد.در خانواده های گرفتار اعتیاد، مادر مهارت "نه" گفتن را به فرزند یاد نداده است و معمولا بیشتر این کودکان سکوت می کنند تا والدین خود را راضی نگه دارند و به این علت به هیچ فردی "نه" نمی گویند به ویژه افرادی که در حوزه قدرت وجود دارند و متاسفانه کودکانی که در این خانواده ها بزرگ می شوند هویت واقعی خودشان را از دست می دهند، این کودکان در هر نوع رابطه ای دچار احساس ترس، اضطراب و شکست می شوند و حتی در بزرگسالی به علت همین ترس و عدم اعتماد به نفس نمی توانند در رابطه های خود موفق باشند زیرا هیچ طرحواره اعتماد به نفسی به آنها آموزش داده نشده و در ازدواج هایشان نیز رفتارهای غیر منتظره و انتخاب های نادرستی دارند.

از نظر سازمان جهانی بهداشت که مرجع ‌اصلی بین‌المللی در مورد مسائل مربوط به سلامتی است، بیماری‌های ‌روانی، گروه گسترده‌ای از اختلال‌های ‌سلامتی هستند که در آنها اختلال در تفکر، عواطف و حالت‌های خُلقی، رفتار و روابط با دیگران، علائم‌ اصلی را تشکیل می‌دهند.
برای این بیماری‌ها درمان نیز وجود دارد. در این تعریف اعتیاد هم یک بیماری شناخته می‌شود. این سازمان اعتیاد را به‌عنوان مصرف زیان‌آور یا نا‌سالم مواد ‌موثر بر حالات روانی نظیر الکل و سایر مواد غیر‌مجاز تعریف می‌کند و بیان می‌دارد که چنین مصرفی اگر مداوم شود، می‌تواند سبب وابستگی به ماده‌ مصرف‌شده شود و اضافه می‌کند که اعتیاد با گروهی از اختلال‌های رفتاری، شناختی، عاطفی و بدنی همراه است که می‌توانند هم همراه با مصرف ماده باشند و هم با قطع ناگهانی آن ایجاد شوند.