کلینیک آرمان حیات با 20 سال تجربه...با بکارگیری انواع روشهای سم زدایی سرپایی و بستری وبکارگیری کادر مجرب روانشناسی و مددکاری  صدها بیمار را به خود,خانواده و جامعه  باز گردانده ایم لذا با تجربه دودهه فعالیت امیدواریم قدمی هرچند کوچک در انجام رسالت خود برداریم

صفحه‌ی اصلی

کارت دیجیتال

اینستاگرام

درمان و مشاوره

مواد اعتیاد آور

نوروفیدبک

مقالات

گالری

درباره ما

تماس با ما

چگونه بهترین مرکز تخصصی درمان را انتخاب کنیم؟

هدف ما از درمان افزایش کیفیت زندگی بیمار می باشد

ثبت نام
بیماری همه گیر کروناویروس 19 بدون شک تأثیر عمده ای در ارائه مراقبت های بهداشتی جسمی در ایرلند و جهان داشته است
تاثیر بهداشت روانی این بیماری همه گیر را نمی توان دست کم گرفت ، به ویژه در مورد بیماران مبتلا به اعتیاد. افزایش استرس ، اضطراب عمومی ، افزایش انزوا و پیامدهای جسمی اعتیاد نقش زیادی در افزایش و عود مداوم سوء مصرف مواد و اعتیاد رفتاری دارد.
ارائه خدمات بهداشتی نه تنها به دلیل افزایش نیاز به خدمات سلامت روان بلکه به دلیل محدودیت های موجود در مناطق درگیر برای دستیابی به فاصله اجتماعی ضروری می باشد. خدمات ارایه شده لازم ،فرصت هایی را برای تجزیه و تحلیل فرآیندهای فعلی استفاده شده در زمینه اعتیاد ونیز معرفی فرآیندهای جدید را برای خدمات ما فراهم می کند.بحران فعلی پایداری سرویس را آزمایش می کند تا سطح بالایی از مراقبت های لازم برای این بیماران را فراهم کند.
کلمات کلیدی: اعتیاد ، الکل ، ویروس کرونا ، COVID-19 ، ایرلند ، قمار ، ارائه خدمات.

مقدمه
در هفته ها و ماه های پس از اعلامیه سازمان بهداشت جهانی مبنی بر شیوع جدید بیماری ، مراقبت های بهداشتی منابع عمدتا در زمینه مقابله تاثیر فیزیکی ویروس بر بیماران در سراسر جهان متمرکز شده اند. ولی تاثیر سلامت روان COVID-19 نیز قابل توجه است ، و ما از قبل دیده ایم اپیدمی هایی از این دست که می توانند عوارض دراز مدت روانپزشکی داشته باشند.عواقب این همه گیری فعلی شاهد افزایش ترس و رفتارهای ناشی از ترس در عموم مردم بوده است برای مثال وحشت خرید در ایرلند نشانه سطح استرس فعلی جمعیت ایرلند می باشد.لذا مرکز بهداشت خواستار افزایش مراقبت های بهداشت روان در طی بیماری همه گیر COVID-19 می باشد و این باید شامل بیماران مراجعه کننده به خدمات روانپزشکی اعتیاد باشد.خدمات ما درمان بیماران رنج دیده از سندرم وابستگی به الکل ، رفتارهای اعتیادآور دیگر مانند اختلال قمار،اعتیاد به داروها بدون نسخه را فراهم می کند. این سرمقاله سعی دارد برخی از تاثیراتی که COVID-19 می تواند در رابطه با اعتیاد بر روی بیماران و همچنین در زمینه ارائه خدمات در مرکز مارا تحت تاثیر می گذارد را برجسته کند.

تأثیر COVID-19 بر روانپزشکی بیماران اعتیاد

افزایش سطح استرس روانی در بیش از یک سوم جمعیت عمومی در طول بیماری همه گیر کوید - 19 نشان داده شده است.در یک مطالعه چینی بیش نیمی از جمعیت مورد بررسی تاثیر روانشناختی همه گیری افزایش استرس را از متوسط تا شدید نشان داده شده است .افزایش سطح استرس نقشی اساسی در سوء مصرف مواد مخدر و نیز در عود اعتیاد دارد. علاوه بر این، استرس حاد و مزمن مداوم می تواند منجر به افزایش سوء مصرف الکل و سایر مواد شود. تعداد پذیرش در بخش بستری ما در این سال نسبت به میزان پذیرش موارد مشابه در همان دوره زمانی در 5 سال گذشته را داشته است ، با این تفاوت که بسیاری از بیماران استرس مربوط به کوید 19 را ذکر می کنند. از نظر جسمی ، استفاده از الکل و سایر مواد غیرقانونی می توانند در طی همه گیری کوید 19 مضر باشند. این مواد می توانند اثر مستقیم بر روی سیستم تنفسی داشته باشند. مصرف کوکائین می تواند اثر مخربی بر سیستم قلبی عروقی و افزایش خطر ابتلا به مرگ و میر مرتبط با عفونت کوید 19 داشته باشد. عدم در دسترس بودن نسخه و مواد افیونی غیرقانونی در طی این همه گیری ممکن است منجر به کاهش تحمل و مصرف بیش از حد آن شود . سازمان بهداشت جهانی (WHO) توصیه کرد که افزایش مصرف الکل می تواند منجر به آسیب پذیری در برابر کوید 19 شود. این به احتمال زیاد به دلیل سرکوب سیستم ایمنی بدن است که با مصرف مزمن الکل دیده می شود.ونیز با مصرف مزمن الکل شدت سایر عفونتهای شناخته شده مانند آنفولانزا نیز افزایش می یابد. با ترکیب و تغییرات منابع در پزشکی در جهت درمان COVID-19 می تواند بیماران معتاد را در برابر عواقب جسمی آسیب پذیر تر کند. اقدامات انجام شده توسط دولتها در سطح جهان و ایرلند برای جلوگیری از بیماری همه گیر COVID-19 می تواند خسارات روانی سنگین برای بیماران مبتلا به اعتیاد در پی داشته باشد.انزوا و حواس پرتی ایجاد شده توسط دستورالعمل های فاصله گرفتن اجتماعی می تواند منجر به سوء استفاده از الکل شود ،عود وابستگی به الکل و توسعه بالقوه اختلال در مصرف الکل، انزوا و بی حوصلگی نیز عوامل مهمی در ایجاد مشکل قمار می شود.علی رغم تعطیلی مراکز شرط بندی و توقف رویدادهای مهم ورزشی در سراسر جهان ، قمار آنلاین در طی سالهای گذشته ،شاهد افزایش قابل توجهی در پاندمی کووید 19 بوده است. تبلیغات سنگین فراوان از قمار دیگر محصولات از جمله بازی های کازینو آنلاین ، ابزار و ورزش های مجازی وجود دارد. گزارش ها حکایت از مشکلات برجسته ای از قمارباز هایی که در مرکز ما شرکت می کنند دارد.
مشکلات فعلی آنها برای جلوگیری از فریب روزافزون این نوع قمار آنلاین که شامل ورزش های زنده نیست می باشد . نمونه ای از این موارد اسب سواری مجازی که در آن قمار بازان می توانند در نتیجه ای شرط بندی یک مسابقه بین اسب های مجازی که در کامپیوتر است شرکت کنند از نظر این قماربازان این شکل از قمار جذابیت خاصی ندارند. برای قماربازان ، اینها فقط راهی برای ادامه قمار ارائه می دهند. بسیاری از کشورها این مشکل را تشخیص داده اند و قمار به عنوان یک مسئله مهم در طول همه گیری کوید 19 میدانند و اقدام به اعمال ممنوعیت قمار آنلاین با توجه به منع مشابهی در قمار کازینو آنلاین کرده است.(مانند کشور لتونی،و پرتغال). دولت ایرلند باید این موضوع را بررسی کند و رویکردی مشابه در قمار آنلاین در طی این همه گیری ، مانند اعمال ممنوعیت در قمار آنلاین یا قرار دادن محدودیت شرط بندی موقت 50 پوند در روز طبق پیشنهاد اعضای پارلمان در بریتانیا اتخاذ نماید.ترکیبی از افزایش اضطراب و استرس به دلیل COVID-19 ، انزوای ناشی از فاصله اجتماعی ، در دسترس بودن زیاد الکل و قمار در این مدت به افزایش کمک به بیماران معتاد برای مشکلات بهداشت روانی آنان خواهد کرد.این به نوبه خود ، افزایش تقاضا برای ارایه خدمات را بدنبال خواهد داشت.که در واقع مراقبت مداوم از این بیماران در طی شیوع همه گیر تستی است برای توانایی سیستم های فعلی ما را برای ارائه خدمات به این بیماران.

تأثیر COVID-19 بر ارائه خدمات

بیماری همه گیر COVID-19 چالش های مهمی را در ارائه خدمات به همراه دارد. برای کنترل شیوع ویروس دستورالعملهای فاصله اجتماعی مورد نیاز است ونیز ارزیابی تمام فرایندهایی که ما قبلاً مسلم به حساب می آوردیم ضروری میباشد.موضوع اصلی تغییرات ،کاهش تماس نزدیک بیمار با کارکنان و سایر بیماران تا جای ممکن می باشد. تمام اقدامات روانپزشکی تا جای ممکن باید خود را با آنها منطبق دهند، این بحران در زمینه روانپزشکی اعتیاد هم وجود دارد که تفاوت چندان نمی کند. یک بخش عمده از درمان که ما توصیه می کنیم این است که از درمانهای گروهی و گروه های پشتیبانی استفاده شود.درمان های گروهی ،درمان های موثری در انواع مختلف سوءاستفاده از مواد و اعتیاد رفتاری هستند .این گروه ها احساس انزوایی را که بیماران معتاد از آن رنج می برند را کاهش میدهد ونیز بیماران را قادر می سازد شاهد بهبودی در دیگران باشند و فرصتی برای تعاملات با دیگر بیماران داشته باشند که منجر به بهبود بینش در مورد شرایط خودشان می شود. به دلیل محدودیت های COVID-19 ، ما مجبور به کاهش تعداد شرکت کنندگان در هر گروه هستیم ، که این منجر به افزایش تعداد درمانهای گروهی اضافی برای ارائه همان سطح مراقبت از بیماران می شود. بحثی برای استفاده از یک بستر گروهی مبتنی بر اینترنت وجود دارد که اجازه می دهد تا همه بیماران در گروه باقی بمانند و خطر مرتبط با COVID-19 را در گروه بزرگ را کاهش دهد .در حالی که تله روانپزشکی مبتنی بر گروه می تواند دارای اثر بالینی مشابه گروهی سنتی باشد، اما نیاز به تجهیزات و نرم افزار ایمن برای اجرای این مداخله در مدت زمان کوتاه را دارد که در حال حاضر در سرویس ما امکان پذیر نیست.گذشته از تقاضای بیشتر ، این تغییرات بر مشاوره اعتیاد ما برای ارائه درمان موثر اثر سوء میگذارد ، جدا کردن گروه ها میتواند پویایی گروه قبلی را که در طول درمان تشکیل شده است ، که از جنبه های مهم گروه درمانی در اعتیاد است را مختل کند.علاوه بر این ، ما متوجه شده ایم که تمرکز زیادی بر جنبه های مختلف COVID-19 ما را از تمرکز بر بهبودی از اعتیاد دور انداخته است .کار در این گروه ها زمانی تکمیل است که اضطراب ناشی از COVID-19 مهار شود و از تمرکز صرف بر بهبودی از اعتیاد منحرف نشود. افزایش بار روانی ناشی از COVID-19 مقاومت و مقابله با استراتژی بیماران ما را به چالش می کشد به ویژه از نظر حفظ بهبود و جلوگیری از عود. افزایش عوامل محافظتی و انعطاف پذیری در مراکز ترک اعتیاد معمولاً از یک مدل روان روانشناختی پیروی می کند.علاوه براین در نظر گرفتن بیماران مبتنی بر شواهد دارو درمانی با نالترکسون ، آکامپروسات و دی سولفیرام ،هدایت بیماران به سمت درمانهای روانشناختی موثر (درمان شناختی رفتاری و اخیراً درمان پذیرش و تعهد) ، بهبود آگاهی ذهن و تقویت تعاملات اجتماعی برای ارائه پشتیبانی در مواقع استرس و امکان عود بیماری مهم است. برای سالهای زیادی ، ما از مرخصی درمانی برای بهبود انعطاف پذیری گروه بیماران بستری خود در بیمارستان استفاده کرده ایم. این شامل برنامه ریزی دقیق تعدادی از آخر هفته های خارج از بیمارستان است، جایی که شرکت کنندگان در برنامه یاد می گیرند که مهارت هایی را که در طول درمان به دست آورده اند را تمرین کنند مانند آگاهی ذهن ، پذیرش و تحمل نسبت به وسوسه برای حفظ پرهیز.

این فرصتی برای مرور و حمایت از بیماران در این چالش می باشد که یکی از مولفه های اصلی برنامه توانبخشی ماست. با توجه به محدودیت های ناشی از COVID-19 ، این قسمت جدایی ناپذیر از خدمات ما دیگر امکان پذیر نیست. بیماران اکنون در حال انتقال از سپری کردن  مدت زمان طولانی در یک محیط محافظت شده به یک محیط خارجی که  به طور فزاینده ای استرس زا با  پشتیبانی کمتر هستند.برای جبران خسارت ، گروههای مبتنی بر آگاهی ذهن به برنامه ما اضافه شده اند و تمرکز بیشتری بر روی این برنامه قرار گرفته است، برنامه ریزی برای ترخیص از جمله استفاده از اینترنت پشتیبانی (مانند جلسات AA از راه دور) که اقدامات مربوط به فاصله اجتماعی و بهداشت را انجام دهید در جامعه مورد نیاز است. در مورد  بیماران سرپایی ، فاصله اجتماعی  لازم است، لذا در همه موارد غیر ضروری  ، خدمات بیماران سرپایی در سرویس ما به تلفن تبدیل شده اند .خدمات مشاوره ای روانپزشکی مبتنی بر ویدئو می تواند راه حل ایده آل برای این مسئله باشد ، اما با توجه به محدودیت های نسبتا سریع اعمال شده است در خدمات ، داشتن تجهیزات لازم و آموزش در محل امکان پذیر نبود. مشاوره از طریق تلفن می تواند کارایی مشابه مشاوره های حضوری داشته باشد اما بیماران در مقایسه با همتایان چهره به چهره خود که  تشویق می شوند کمتر احساس حمایت می کنند. این از اهمیت ویژه ای در درمان اعتیاد در طی این همه گیری دارد چرا که  در آن حمایت خارجی کمتر برای حفظ ساختارهای بازیابی در دسترس خواهند بود. پزشکان از این جهت نگران هستند  که ماهیت سریع این تغییر و از دست دادن ارزیابی چهره به چهره ، بیمار می تواند به عنوان یک موضوع خطرناک مطرح باشد . با وجود نگرانی های مربوط به کووید -19 ،روشی انعطاف پذیر برای ارزیابی  بیمار لازم است . خدمات ما برای بیمارانی که نیاز به بررسی  ارزیابی رو در رو دارند  هنوز ادامه دارد.  البته اقدامات احتیاطی انجام شده است. پرسشنامه های غربالگری برای علائم COVID-19 قبل از حضور در محل  ملاقات  استفاده می شود واین با استفاده از ماسک و فاصله اجتماعی همیشه انجام می شود.علیرغم تاثیر کلی منفی که محدودیت های کوید 19،فرصت هایی برای ارزیابی مجدد موجود نیز وجود دارد .فرآیندهای موجود در خدمات ما ، برای استفاده مجدد در مناطق خاص ،فرآیندهای جدیدی را معرفی کرده  که ممکن است در درازمدت به نفع بیماران باشد.یکی از سازگاری  های مهم در درمان بیماران وابسته به الکل مکمل ویتامین B1 (تیامین) است که یک ضرورتست برای مراقبت بیماران در مقابله با  خطرات انسفالوپاتی ورنیکه ،که کوید -19 برای خدمات ما اعمال کرده است،بطور کلی  ، همه بیماران با مصرف زیاد  الکل نیاز به دریافت عضلانی تیامین  برای  پیشگیری انسفالوپاتی ورنیکه دارند، کسانی که نیاز مبرم به تیامین دارند برای تزریق وریدی به بیمارستان منتقل می شوند. برای بیمارانی که برای کاهش انسفالوپاتی ورنیکه نیاز به درمان دارند از Pabrinex داخل وریدی استفاده کرده ایم تا از انتقال بیماران به بیمارستان هایی که بصورت  حاد با کوید 19 درگیر هستند کمتر انتقال صورت گیرد.این امر همچنین خطر عفونت در افراد متخصص در درمان اعتیاد  را بعد از بازگشت بیماران از بیمارستان  کاهش می دهد.افزودن این روش درمانی جدید چالشی را برای خدمات ما ایجاد کرد زیرا به چندین رشته نیاز داشت تا از یک تغییر جدید استفاده و از آن پشتیبانی کنند. این آزمایشی بود بر  انعطاف پذیری خدمات ما را برای سازگاری تغییر ، اما در نهایت فرصتی را برای ما فراهم کرد تا بتوانیم یک درمان مبتنی بر شواهد برای بیمارانمان ارائه دهیم. سازگاری دیگر خدمات ما افزایش آزادی عمل  به بیماران برای مدیریت جنبه های مراقبت از خود برای پایبندی به دستورالعملهای فاصله اجتماعی است. یک نمونه از این تأمین داروهای خوراکی تیامین و مولتی ویتامین است که بیماران بستری وابسته به الکل نیاز دارند. پیش از این ، پرسنل پرستاری این داروها را چهار بار در روز توزیع می کردند که این امر شامل تعاملات چهره به چهره با بیماران بود.برای کاهش این سطح از تعامل بیماران، تیامین و مولتی ویتامین مورد نیاز خود را با  یادآوری های روزانه تجویز آن از طرف پرسنل پرستاری وبا رعایت دستورالعمل های دقیق دریافت میکنند.این تغییر ممکن است منجر به کاهش انطباق با دارو شود اما فرصتی را برای بهبود استقلال بیمار فراهم می کند ، که نشان داده است در درمان اعتیاد مفید می باشد.هنگامی که بیماری همه گیر COVID-19 سپری شد و محدودیت های عملی برداشته شد ، مهم است که به آموزه های این تجربه در رابطه با ارائه خدمات مطالبی آموخته باشیم. زیرساخت های روان درمانی از راه میدیا باید در خدمات فعلی گنجانده شود و گسترش یابد و رویکردی ترکیبی برای بیماران فراهم شود.

تجربه ما نشان می دهد که برخی از بیماران همچنان از سیستم عامل های دیجیتال استفاده می کنند و احتمالاً این شیوه تعامل را به عنوان روش تعامل مورد علاقه خود ارزیابی می کنند.سایر بیماران به روش های جدید ارتباطات تمایل ندارند ، این نشان دهنده علاقه آنها برای حضور در جلسات فردی و گروهی است.هر گونه نوآوری و فرآیند ناشی از بیماری همه گیر COVID-19 که سطح مراقبت از بیماران را بهبود می بخشد (مانند استفاده از پابرینکس داخل وریدی در خدمات ما) باید حفظ و گسترش یابد.

نیجه
روانپزشکی اعتیاد در طی همه گیری کوید 19 برای ارائه یک استاندارد عالی مراقبت از جمعیت آسیب پذیر با یک چالش افزایش یافته در زمان آزمایش برای همه افراد بوده است.فاصله اجتماعی مورد نیاز برای مهار همه گیری ، فرصتی را برای گسترش رفتار اعتیاد آور فراهم میکند.خدمات درمانی اعتیاد ملزم به انطباق با محدودیت های COVID-19 و در عین حال حفظ کیفیت بالا از مراقبت است.این می تواند شامل به عهده گرفتن مسئولیت های جدید برای مدیریت این گروه بیمار و انطباق با روش های موجود باشد.


منبع: مجله فیزیولوژی پزشکی (doi:10.1017/ipm.2020.47)
مترجم: دکتر حمید محمدزاده